Laatste dagje Valencia

Laatste dagje vandaag. Ik zette na het ontbijt mijn bagage in de opslag en ging weer aan de wandel. Op zoek naar nog wat caches. Dat bracht mij in wijken waar ik nog niet geweest was. Niet zo schilderachtg maar wel leuke woonwijken waar je onder de flats ook gewoon op een terrasje een kopje koffie kan drinken. Op een gegeven ogenblik kwam ik in de Jardín Real. De Koninklijke tuinen.

Een Brachychiton populneus Een Kurrajong-flessenboom

Eindelijk gelukt omdeze parkieten te fotograferen die overal in Valencia vliegen Obs en Google lens determineren 'm als een Ecuadoraratinga. ook weer een invasieve exoot.

 

En dit is een Ceiba pentandra een katoenboom

je snapt wel waarom ie katoenboom heet.

Europese kanarie

ook nog even in de oude stad

Plaza de Virgen

Toen liep ik terug naar het hotel en ging ik naar het vliegveld. We vlogen naar Schiphol en daar moest ik 40 minuten op de trein wachten. Maar eenmaal in Purmerend stond Niels me op te wachten.

Niels had heerlijk gekookt. Dat hebben ze dan weer niet in Valencia.

Nienke Attenborough gaat de natuur in

Vandaag had ik een bezoekje aan het natuurreservaat Albufera op mijn programma staan. De reden waarom ik een fiets gehuurd had.

Eerst de stad uit zien te komen. Dat ging best goed met meest fietspaden. KLIK voor een impressie

Na een tijdje kwam ik in het natuurgebied. KLIK hier voor informatie van hun website

Via een cache kwam ik in het gebied. Ik zette mijn fiets neer en ging een stukje lopen. Hmmm.... misschien toch wandelschoenen aan moeten trekken, maar het ging redelijk.

al snel zag ik een boel van deze . Steltkluten

En flamingo's KLIK hier voor een filmpje

ibissen

Iris planifolia. Zag er heel apart uit één zo'n bloem tussen het struikgewas

Ganzia rigens

Ik ging weer verder want ergens had ik op de kaart gezien dat er een bezoekerscentrum was en een vogelobservatiepunt. Het zou om 14.00 uur dichtgaan, dus ik moest een beetje voortmaken want ik moest ook een café vinden waar ik mijn fiets kon opladen. Gisterenavond was de batterij nog helemaal vol maar nu knipperde hij rood en ik wilde nog verder en nog terug. Ergens mocht ik mijn batterij opladen en dronk ik koffie met een croissantje. Ik ontdekte dat ik de batterij voor mijn telefoon ook vergeten was. Ik durfde niet te vragen of ik die ook mocht opladen want ik had ook geen stekker mee maar alleen een snoertje... Na een ruim half uur moest het genoeg zijn vond ik. Ik ging weer verder. Jammer genoeg was er geen fietspad meer maar moest ik langs de best wel drukke weg fietsen. Zondag, mooi weer, strand in de buurt en bijna lunchtijd. Tja, dan zijn de spanjaarden massaal op pad. Maar goed, ze hielden best wel rekening met een fietser en ik zag dat ze ook maar 60km/h mochten rijden.

ik kwam over de brug over het meer.

best groot.

Vlak daarna was het bezoekerscentrum. Beetje vergane glorie of nog niet geüpdate voor het komende toeristenseizoen. Er stond een bewaker bij het parkeerterrein die de slagboom voor me opende en me zeer streng toesprak. Ik moest mijn fiets parkeren op het parkeerterrein en lopen. Fietsen verboden! Oké.

bont zandoogje (en er waren heel veel libellen maar die wilden niet stilzitten)

Nothoscordum gracile

Kijk goed. Kiekendief, denk ik

is ie weer

Vanwege deze (volgens mij) kiekendief was er grote paniek KLIK voor een filmpje

gezellig. Wilde eend en kokmeeuw of zwartkopmeeuw samen op een tak

Een rouwende gouden tor en een blinkende krabspin samen op een duinroos

vanuit de toren

Ik fietste nog een stukje verder op de weg maar het werd er niet rustiger op en ik kreeg trek. Ik ben omgekeerd en naar El Saler gefietst. Het toeristische dorpje in natuurgebied Albufera. Daar lunchte ik op een terras el menu del día. Heerlijke queso frito en paella de Valencia. (die heeft dus geen zeevruchten maar konijn, slak en kip en veel groenten). Gelukkig kon ik hier voor mij alleen paella bestellen want meestal is het voor minimaal 2 personen. Ik moest er wel een tijd op wachten want ze waren net een nieuwe pan paella aan het maken. Daar maakten ze een grote pan en scheppen die voor je op een bord in plaats van dat je een klein paellapannetje krijgt. Daarom kon het dus voor een persoon. maakt niet uit. Het was lekker druk op het terras met allemaal lunchende Spaanse families en vriendengroepen en ik kon mijn telefoon opladen met een geleende stekker.

na het eten fietste ik richting Valencia en besloot nog iets verder naar het noorden langs de kust te gaan.

tussen de stranden door, waar het een gekkenhuis was, was het rustig platteland.

Opeens een veld vol ibissen. Ik weet niet of het nou zoutpannen waren of een leeg rijstveld was. Ik denk het laatste anders was het zout voor een persoon.

Nadat ik het allemaal wel gezien had en mijn accu weer akelig leeg werd, besloot ik toch maar weer richting hotel te gaan. Daar even de boel gereorganiseerd zodat ik mijn fiets weer kon inleveren. Toen nog een stukje de stad ingewandeld voor tapas en een Agua de Valencia.

de Agua de Valencia. Dat moet je toch minstens 1X drinken in Valencia. Lekker hoor. KLIK voor het recept.

Minder platpoten want met de fiets

Vanmorgen begon weer met een lekker ontbijtje. 

ik bedacht me opeens dat ik daar nog geen foto van gemaakt had.

 Na het ontbijt had ik nog zeeën van tijd. Rustig nog even mijn boek gelezen. Ik kon pas om 10.00 uur mijn fiets ophalen. Toen ik die had, fietste ik eerst naar La Ciudad de Arte y Ciencia (de stad van de kunst en de wetenschap). Dé trekpleister van Valencia.

het is ook best erg mooi. Net als iedereen probeerde ik ook kunstzinnige foto's te maken met al die lijnen die je overal ziet. Ik zal ze iedereen sparen.

O ja, de fiets.

Nadat ik alles bekeken had en een cache had gevonden, ging ik verder richting haven en strand.

huiszwaluw

oude havenkraan

het strand

de zee

mediterane venusschelp

de havenbuurt

lekker net genoeg vervallen

hier deed ik een koffietje want hoewel het half een was, was er natuurlijk nog niks te eten.

Ik fietste weer terug naar het Turiapark (heeel druk vandaag want zaterdag). Ik besloot eens te kijken wat er helemaal aan het uiteinde van het park is. Met een stop onderweg voor het Museum voor moderne kunst waar ik gisteren geen puf meer voor had. Onderweg viel ik met mijn neus in een Feria de Andalucia. Iedereen die zich op de een of andere manier een Andaluzier voelt, was erop af gekomen of nog aonderweg.

Ik kwam het terrein oplopen en keek mijn ogen uit. Vooral veel tentjes waar je kon eten of drinken allemaal verdeeld over de verschillende steden in Andalucia (hoe schrijf je dat in het Nederlands?).  En overal mensen mooi uitgedost en/of aan het dansen. Iets eten zat er niet in (alleen maar worst, kip, garnalen of churros) Maar ik dronk wat en keek mijn ogen uit. KLIK voor hoe ik binnen kwam.

KLIK hier voor een filmpje

Ik begon toch een beetje trek te krijgen en dit was een soort familiefeestje waarvoor ik niet uitgenodigd was, dus ik ging verder.

deze bomen lijken wel een soort Chaja's (de plant die wij thuis hebben)

Ik zette mijn fiets bij de kerk neer waar een of andere manifestatie was van iets links. Allemaal standjes over vlees is moord, transmensen verdienen respect en femicide is heel erg. Er was ook een lekker terras waar ik weer heerlijk lunchte. Toen door naar het museum.

Het was een mooi museum. Een kunstenares, Anna Talens (wel Spaanse) maakte allemaal kunst die met zeeleven te maken had. Er was een tentoonstelling over een plaatselijke kunstfamilie, die vooral indrukwekkende beelden maakte over de burgeroorlog (de beelden) en nog meer plaatselijke broemdheden uit het begin van de vorige eeuw. Leuk. Toen het plan om het Turiapark uit te fietsen. Het park eindigt bij de dierentuin maar je kan nog verder fietsen.

Na een tijdje zit je dan opeens op het platteland

mooi maar erg arm, ziet het eruit

Galactites tomentosus

de gewassen en de stad.

En dan stuit je op de rondweg, die je vast wel ergens kunt oversteken maar, het was goed zo. Ik ging weer terug.

deze kwam ik nnog tegen in het drukke Turiapark. Een hop die rustig zat te eten.