Omhoog bij Bovec!

Vandaag gingen we naar de top van Svinjak, de piramide die steeds boven ons dal uittorend. In het wandelboekje werd de tocht als behoorlijk pittig beschreven, maar dat mocht de pret niet drukken. Hoewel we eerst vier km moesten lopen tot het beginpunt. Dat was ook een mooie wandeling.

vuurwantsen

hangbrug

keizermantel

Het was toch wel erg lang en stijl omhoog...

Wel mooie uitzichten

We zijn uiteindelijk niet helemaal naar de top gelopen...:-( Het was gewoon lang en saai omhoog door een bos. We bezochten op de terugweg nog wel een klein bijtopje, met weer een burcht en een cache.

De bus is er weer en Bovec

We werden wakker met heel vieze regen. Nou, dan maar snel in de auto. We reden heel voorspoedig naar Mautrn in Oostenrijk. Daar stond onze trouwe groene ijzeren tent op ons te wachten. Nadat we ettelijke euro's ingeleverd hadden bij de garage, konden we hem weer meenemen. Na samen nog een kopje koffie, gingen we weer ieder ons weegs. Het voelde toch raar, ons afscheid...

De laatste keer koffie samen, deze vakantie

koolmeesjes in onze bus

De volgende dag gingen we eens lekker aan de wandel door de bergen. We deden een zeer afwisselende wandeling langs allerlei oude forten die in de eerste wereld oorlog allemaal aan puin geschoten waren door de Italianen (geloof ik). Ook liepen we door mooie bossen, puinvelden en langs rivieren.

door een tunnel. Hier moest een cache liggen ook

Maar toen we deze zagen, wilden we toch niet meer overal onze handen insteken...

Krapina

Zondag 4 september gingen we weer weg uit Novi Sad. We moesten maandag weer in Oostenrijk zijn. Via de snelweg ging het lekker vlug. Om een uur of twee waren we in Krapina. Daar bezochten we het Neanderthalers museum. Erg leuk! LEES hier maar  

Jn het dorp was een feest met optocht en zang en dans

We aten een pizza en namen een hotelletje.

In/naar Maribor

Omdat Niels vrijdag tóch al vrij had, vertrokken we vrijdag in de loop van de ochtend vast richting Titoland. Het was druk onderweg op de Duitse autobahn maar we waren toch om half zeven op een camping in Regensburg. We aten en dronken wat, zochten een cache en gingen lekker slapen. De volgende dag gingen we eerst naar Passau om dat stadje te bekijken

Niels past een lederbomen die hier in iedere winkel te koop zijn. 

Passau is een mooie stad, maar na een paar uur reden we toch weer verder richting Leoben, vlakbij de Sloweense grens. Zo hoefden we morgen niet zo ver meer te rijden om op tijd in Maribor te komen.

Ongeveer 20 kilometer vóór Leoben hield de auto ermee op. In mijn beste Duits heb ik de Oostenrijkse ANWB gebeld. We zijn weggesleept naar een garage, 20 kilometer terug de dynamo was kapot. We hebben Joris en Danijela gebeld. Joris kwam ons samen met Ekrem ophalen. Onze bus mag twee weken logeren bij de garage. We zouden de bus eigenlijk ergens in Maribor parkeren voor twee weken, maar nu staat ie veilig bij een garage.

Deze meneer liep gewoon in het wild voorbij bij de garage.

Van de verzekering krijgen wij ook een overnachting in een hotel vergoed, omdat we ook slapen in de bus. Nadat we ons opgeknapt hebben, gaan we naar Ekrem en Sabina waar we lekker eten en praten in een mengeling van Kroatisch, Duits en Nederlands.

Chic hotel, hoor!

Jammer, we worden wakker met een flinke regenbui.

Vandaag stappen we bij Joris en Danijela in de auto en rijden we door Titoland. Ons eerste verblijf van langere tijd is in het huisje van oma daar is geen internet. Het volgende blog duurt waarschijnlijk dus even