Hogergebergte

We hadden nog niet genoeg van de bergen.  Omdat we een camping hadden die bijna onder de kabelbaan lag, gingen we weer met de kabelbaan omhoog. Dit keer naar ruim 3000 meter. We begonnen vroeg dus trokken de wolken nog omhoog. Dat gaf een prachtig schouwspel. Vanaf het "Hogh Station" liepen we via een meertje en een alp naar het "Mittel Station". Ruim 1000 meter dalen. Het ging behoorlijk stijl omlaag. HEERLIJK! Lekker klauteren.

Op de top van de Gaislachkogel

allemaal steenmannetjes

Niels in de mist

Hier zie je Niels ook nog lopen door de mist/ KLIK maar

Het meer verschijnt uit de wolken

Bij een beekje was een heel stuk met allemaal veenmos

Sobere vederdistel

Hooggebergte

Omdat we zolangzamerhand weer langzaam aan teruggaan moeten denken, vertrokken wee vandaag weer uit Lago di Tenno. We reden eerst naar Parcines/Partschins (want alles tweetalig). Daar gingen we meet een kabelbaan omhoog. De Texelbahn, om maar een beetje dicht bij huis te blijven;-). Jammer genoeg was het geen baan die naar de échte hoogte ging, maar met een beetje flink doorlopen, kwamen we vanzelf op de alpenweidjeshoogte. We hebben heerlijk gewandeld en zijn daarna doorgereden naar de Tsimmeljoch of de Passorombo. Dat was behoorlijk werken voor onze bus en Niels, maar het was een prachtige tocht. Jammer genoeg begon het bovenop te regenen. Wij zijn al vaker over deze pas gegaan en het is altijd slecht weer daar! Met deze pas kom je in het ötzthal in Oostenrijk en daar zochten we een camping in Sölden. Superchic, maar je moet overal voor betalen. Ook voor het internet dat het regelmatig tóch niet doet! GGGRRRR! Zodra we aankwamen op de camping begon het daar ook te regenen. Jammer. Hopenlijk is het morgen beter want vlakbij de camping gaat een kabelbaan naar 3000 meter. Dát vinden wij mooi! Als het morgen nog regent, zoeken we wat anders.

De wandeling

Op de Alpenweide zagen we al snel de murmeltieren

Niels fotografeert vlindertjes

Grote parelmoervlinder

rups van het Wolfsmelk uiltje

Liepen we ergens en ineens hoorden we muziek. Wat bleek? deze meneer was aan het oefenen met zijn waldhorn. Da's ook wat als je elke keer dat je wil repeteren met je muziekinstrument, de bergen in moet trekken.
Als je hier klikt, kan je een filmpje zien en het geluid horen

Uitzicht op de Tsimmelsjoch

Pashöchie

In/naar Maribor

Omdat Niels vrijdag tóch al vrij had, vertrokken we vrijdag in de loop van de ochtend vast richting Titoland. Het was druk onderweg op de Duitse autobahn maar we waren toch om half zeven op een camping in Regensburg. We aten en dronken wat, zochten een cache en gingen lekker slapen. De volgende dag gingen we eerst naar Passau om dat stadje te bekijken

Niels past een lederbomen die hier in iedere winkel te koop zijn. 

Passau is een mooie stad, maar na een paar uur reden we toch weer verder richting Leoben, vlakbij de Sloweense grens. Zo hoefden we morgen niet zo ver meer te rijden om op tijd in Maribor te komen.

Ongeveer 20 kilometer vóór Leoben hield de auto ermee op. In mijn beste Duits heb ik de Oostenrijkse ANWB gebeld. We zijn weggesleept naar een garage, 20 kilometer terug de dynamo was kapot. We hebben Joris en Danijela gebeld. Joris kwam ons samen met Ekrem ophalen. Onze bus mag twee weken logeren bij de garage. We zouden de bus eigenlijk ergens in Maribor parkeren voor twee weken, maar nu staat ie veilig bij een garage.

Deze meneer liep gewoon in het wild voorbij bij de garage.

Van de verzekering krijgen wij ook een overnachting in een hotel vergoed, omdat we ook slapen in de bus. Nadat we ons opgeknapt hebben, gaan we naar Ekrem en Sabina waar we lekker eten en praten in een mengeling van Kroatisch, Duits en Nederlands.

Chic hotel, hoor!

Jammer, we worden wakker met een flinke regenbui.

Vandaag stappen we bij Joris en Danijela in de auto en rijden we door Titoland. Ons eerste verblijf van langere tijd is in het huisje van oma daar is geen internet. Het volgende blog duurt waarschijnlijk dus even

Wenen en trein

Het Majolicahuis. Mooie Jugendstil in Wenen.

Karlsplatz een oude metrohalte. Overal Jugendstil in Wenen.

Hunderdwasser haus

Hunderwasserhaus

Stefans Kirche

En wat eet je dan?...Juist Wiener Schnitzel

Paleis van Frans Joseph of zo?

Systematisch werken is erg belangrijk als je alles wilt zien.

Lekker uitrusten door naar de inspangen van anderen te kijken. Klimwand.

Klaar voor vertrek

liggen in onze eigen coupé

Vroeg op want er was een boel te doen. Het was alleen wel erg rustig in de straten van Wenen. Wat blijkt? Ook Wenen doet aan tweede Piinksterdag. Alle winkels zijn in ieder geval dicht. Dit keer konden we er écht niks aan doen, maar het is wel weer typisch Niels en Nienke bezoeken de stad... Volgens de boekjes zou de Naschmarkt wel open zijn op zondagen. Wij daar heen. Geen markt te bekennen, maar wel veel prachtige Jugendstil-panden en even verderop de gigantische Karlskirche. Zo'n typisch over the top Weens gebouw. Is het nou mooi of afzichtelijke kitsch? Daarvan hebben we er heel wat gezien vandaag. Via een park en een kopje koffie liepen we het centrum uit en naar het in 1985 gebouwde Hunderdwasserhaus. Wat een prachtig gebouw. Je snapt niet dat er niet meer op zo'n manier gebouwd kan worden. Langs e Donau liepen we terug naar het Centrum waar we alle touristische attracties afgingen en alles bekeken hebben. Om half twee ploften we neer op een terrasje voor een lunch. Wiener Schnitzel, natuurlijk! Daarna bekeken we nog een aantal parken waar ze ook allemaal lekkere bankjes hadden. En weer verder... Op het laatst nog een tijdje op een bankje in een parkje naar mensen gekeken die tegen een oude afweergeschuttoren aan het klimmen waren. Er schijnen meer van dat soort torens in Wenen te staan. Sloop is te duur en te ingewikkeld. Er zijn door studenten aan de technische academie allerlei leuke projecten voor bedacht om ze een ander doel te geven. Toen was het vijf uur en gingen we onze tassen ophalen in het hotel. De trein stond al klaar op het perron. Weaten met een Weens echtpaar in de coupé. Ze hadden een veel te grote koffer mee. We zaten niet zo lekker in elkaar gedoken vanwege de uitgeklapte bedden die niet meer ingeklapt konden worden en een koffer zodat ik mijn benen niet kwijt kon. Het waren aardige mensen, maar de comunnictie verliep toch niet zo soepel. Gelukkig konden wij een andere coupé krijgen en hadden we een coupé voor ons zelf. We deden ons best te slapen maar, de douane liet ons niet veel rust...

Treinreis en een beetje Wenen

Gereed voor de reis.

Zoek de kerk tussen de containers. Nürnberg.

Lekker zitten in het park

weer een of andere kerk of paleis van Frans Joseph?
Onze hotelkamer in Hotel Fürstenhof, Wenen.

Het was zover... Onze vakantie naar Bulgarije begon. Jos en Susanne brachten ons naar het Centraal Station in Amsterdam. We moesten de ICE naar Frankfurt van 8.00 uur hebben. Niet te bereiken met het openbaar vervoer vanuit Middenbeemster op zondag. In Frankfurt stapten we over op de volgende ICE die ons om 19.22 uur in Wenen afzette. Koud... 17 graden, maar het hotel lag op 3 keer vallen van het station dus spullen neerkwakken, jas en schoenen aan en Wenen in. Wat een boel paleizen, kerken en andere protserige gebouwen. Om 20.30 uur werd het al donker dus bekeken we verder alles in het donker en vanachter een kopje of een glas.