We kregen klachten. Waarom schrijven jullie niks? Nou ja, nu dan maar. 4 februari had ik (Nienke) een afspraak bij de Mosh kliniek. Ik had de laatste twee jaar regelmatig een open plekje op mijn neus. Na heel veel keer een stikstofbehandeling had ik in november met mijn vuist op tafel geslagen en geeist dat ik naar een dermatoloog mocht. 16 december ging ik daarheen. En werd doorgestuurd naar die Moshkliniek. Daar kon ik dus de vierde terecht. Het plekje op mijn neus was een basaalcel carcinoom. Een huidkanker die niet uitzaait maar wel weg moet. 's Avonds had ik een avonddienst maar, ze hadden me al verteld dat ik dat wel kon vergeten. En dat ik met mijn werk misschien beter een weekje thuis kon blijven. In de kliniek snijden ze het plekje uit je neus en controleren het dan direct of er nog kankercellen in zitten. Daar moet je dan op wachten en dat duurt ongeveer anderhalf uur. Nou, ik moest vier keer opnieuw behandeld worden. Ze willen toch zo min mogelijk snijden want het is wel in je gezicht. Afijn, na vier keer was alles weg maar moest er wel een stukje transplantatie huid op mijn nues gezet worden. Dat hebben ze uit mijn schouder gehaald.
 |
| zo zag ik er dus uit toen ik woensdagmiddag klaar was. En nu mocht ik toch maar twee weken niet werken. Het was toch iets heftiger dan ik dacht. |
 |
| hier legt hij van alles uit. |
 |
| deze professor was er ook. Lees wat zij schrijft over die dag. |
 |
| verder rommelen we maar wat aan. Niels maakte weer een mooie bramenvlaai |
 |
| sneeuwklokjes in ons grasveld |
 |
| dit zijn heel mooie dubbele sneeuwklokjes |
 |
| zie je? Er zit een mooi verhaal achter. Ze komen uit Kamp. Uit de ruïnetuin van een dame wiens huis door rechts radicalen in de fik was gestoken. Aldert heeft de bolletjes uit de tuin gehaald en de vrouw gevonden. De vrouw is blij dat de sneeuwklokjes zich over de wereld verspreiden. |
 |
| Helleboris niger |
 |
| de knoppen van de akebia worden ook al dikker. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten