Het Vallende bomenbos

Eerst nog even dit. Gisteravond zaten we buiten en we hoorden de hele tijd zachtjes poe, poe, poe,poe

Niels ging op het geluid af en jawel hoor, een vroedmeesterpad

Vanmorgen stonden we vroeg op. Het zou erg warm worden en we willen nog wel wat doen. Dus we reden al even voor achten van de camping op weg naar weer een plek uit het boek van Niels Le Ravin de Valbois.
 

eerst liepen we door een bos omhoog

af en toe mooi uitzicht over de falaises in de verte

en opeens: de ruïnes van een kasteel

het was een behoorlijk grote vesting geweest

franse veldwespnestje in een informatiebord

wat een uitzicht hè, vanaf het kasteel

Getrapte steenbreekvaren Asplenium trichomanus ssp. pachyrachis

geelspriet dikkopje

dambordje

Purperen klaver

Na het kasteel liepen we al snel niet meer door een bos maar over een weggetje door de (kleinschalige) landbouwgebieden. Je merkt echt dat je in de Jura vlakbij Zwitserland zit. Hoor en kijk maar bij het filmpje. KLIK

we kwamen zelfs door een heel klein dorpje. zo klein, geen terras en geen bakker (die hadden we nodig)

Na het dorp kwamen we weer in het bos. We moesten een heel steil pad naar beneden naar de bodem van het dal.

de bron tegen de falaise

zie je, best steil

en veel omgevallen bomen in het bos

hier lijkt het pad heel gemakkelijk begaanbaar

maar dan moesten we weer over de stammen

en er onderdoor

we limboden ons een weg door het bos

Rossig buiskussen

alle bomen zijn bedekt met een prachtige laag mos

Icarus blauwtje

witte brunel

tweekleurig hooibeestje

hondskruid

Dichte muggenorchis Gymnadenia densiflora

de wandeling 

Na de wandeling gingen we naar Salins les Bains. We hadden gehoord dat dat iets was waar je heen moest en we reden er toch door.

grappig plaatsje

met als hoogtepunt een zoutziederij

Daar wilden wij ook heen. Het staat op de werelderfgoedlijst van Unesco dus dat moet wat zijn. Eerst het museum.

daarna mochten we met een grote excursie mee naar beneden naar de zoutmijn, zal ik het maar noemen. Goed idee. Het is er een aangename 12 graden.

de meneer van de excursie ratelde erop los. In het frans. Ik begreep wel waar het over ging maar net de finesses niet. Gelukkig hadden we een papier met Nederlandse uitleg die we later nog even gelezen hebben. en hier is een link met uitleg als je het interessant vindt. KLIK

Het kuuroord hotel heeft een mooi dak.

Al met al hadden we een goed gevulde dag. We kwamen om half vijf terug op de camping. Ik deed nog een was, die gewoon na het eten droog was zonder dat het ging onweren.

en nog een plaatje van ons plekje omdat ik dat nog vergeten was.