wandelen naar de petroglyfen en varen naar Skrova

Vandaag begonnen we met een wandeling naar de petroglyfen van Leiknes. In de steentijd hebben de bewoners stukken rots zo gepolijst dat er levens grote afbeeldingen te zien zijn van zwanen, herten, orka en eland. De gepolijste delen zijn niet met korstmossen bedekt. Jammer genoeg had het vannacht gesneeuwd het was dus maar de vraag of we het konden zien. Voor de wandeling vertrok, deed ik even snel de cache die hier lag bij de kerk en liet onze kabouter-travelbug hier los.

met een bezem proberen we de rotsen sneeuwvrij te maken, maar we leken teveel te beschadigen. Niets van gezien dus.

Als troost teken ik dan maar wat zwanen in de sneeuw

Uitzicht over de baai

Vorige week had het nog veel geregend. Onder de sneeuw was het behoorllijk nat

 

Hier ligt de boot. Daar gaan we met een omweggetje naar toe.

lekker door de sneeuw ploegen

En weer varen. Op naar het eiland Skrova

Best koud aan dek

Op Skrova gingen we even naar het dorp. Je moet dan door een tunnel. Daar hingen allemaal helmen klaar

bleek er ineens een heel leuke fototentoonstelling van Skrova in de jaren '50/'60 te zijn

en weer snel terug voor het eten

's avonds gingen we naar de kroeg, met internet en walvisvlees.

De eerste dag varen en wandelen

De volgende morgen was, zoals voortaan iedere morgen, er om half acht ontbijt. Daarna gingen we varen. De Vestfjord over. De dag ervoor had het gestormd, dus er was behoorlijk wat deining. De halve boot voelde zich niet lekker, maar wij hielden het op het dek prima uit. Na de lunch werden we in een veerhaven aan wal gezet om onze eerste wandeling te doen. Over een weggetje naar de top van een klif en daarna land over zand naar beneden. Daar was het al te donker voor en we moesten van jan, de gids, dezelfde weg terug. Dat was niet leuk! Maar, we luisterden toch maar naar hem.

Hier kijkt Nienke naar een koningseidereend

Niels hijst de zeilen

Nienke schiet het touw (opruimen is dat)

Veiligheidsoefening. Iedereen met zwemvest aan op het achterdek

Niels ook

Door dit licht besneeuwde landschap liepen wij omhoog

Op de top

Nee, we mogen niet via de andere route...

ondertussen lag de boot voor anker op ons te wachten

Om half vier waren we terug bij de boot en was het aarde donker. Daarom moesten we dezelfde weg terug.  Tja...

naar de Lofoten

Vandaag was het zover. We gingen met onze Noorderlichtreis naar het zeilschip de Noorderlicht in de Lofoten. Om even voor zeven werden we door Tarik opgehaald om naar het station Purmerend te gaan. Eenmaal in de trein, bleken Jaap en Diane hun tas met tickets en paspoorten vergeten. Alles komt uiteindelijk altijd goed dus na een tijdje zaten we op Schiphol onze tijd te doden en kwamen we 's avonds om acht uur aan op de boot.

In het vliegtuig

Als je hier klikt kom je op de website van de boot

onze hut

We werden verwelkomt met het Noorderlicht. Dit is de enige keer dat het mij enigszins gelukt is het op de foto te zetten.

De bemanning stelt zich voor

Hier zie je een overzichtskaartje van de reis die we gaan maken.

verbouwen in Kamp (D)

Aldert heeft in het Noordoosten van Duitsland aan de Oostzeekust tegen de Poolse grens een oude dorpsboerderij gekocht in het plaatsje Kamp. Het is echt een bouwval. Het doel dit weekend was het dak aan 1 kant vervangen en waterdicht maken. Ik vertrok met twee vrienden van Aldert op donderdagavond naar Kamp daar kwamen we 's nachts om 1 uur aan. Op zondagmorgen gingen we weer terug.

Even wennen op het dak best stijl en hoog.

De zelfgebouwde steiger.

De pomp in de achtertuin.

Aldert maakt absitlingen  oid ( balken voor de dakoversteek die Peter en ik later moesten plaatsen.

De moerassen vlak naast zijn "huis"

Naast deze zeearend middelste zaagbekken, nonnetje, brilduikers, slobeenden, wintertaling, grote zilverreigers veel kraanvogels en bij de avondwandelingen hoorden we bevers en heel veel ganzen. 

Het laatste deel.

bevervraat 

Kleine wintervlinder.

Nieuw nieuws

Geen spectaculaire bezigheden dit keer, alleen wat nieuwtjes.

30 oktober ging Nienke met Mirjam naar Arnhem om daar Jelka te ontmoetten. Ze mocht een piano uitzoeken. Deze is het geworden. Die waar de winkelmevrouw op zit te spelen. Heet van de naald is, dat ie inmiddels ook in Rheden gearriveerd is en Jelka nu uren piano zit te spelen.

De dag daarna kwamen onze nieuwe stoelen, die we dus tóch gekocht hebben, binnen. Nou? Leuk toch?

En op 6 november haalde Dajo zijn rijbewijs! Eindelijk een volwassen kind!

De volgende dag al, moest ie rijden in de bus van zijn werk.

Vanmorgen werd ik wakker getikt door een roodborstje, tegen het raam. Hij zat alleen aan de verkeerde kant van het raam.