Ppprrrr, ppprrrr wandeling met regen in zicht

Vandaag was slecht weer voorspeld. Daarom gingen we wandelen vanuit ons hotel en niet echt de bergen in. Onweer in de bergen is geen leuke combi. Eerst liepen we via de weg het dorp uit.

langs de olijfboomgaarden

wat staan er toch een oude jongens bij!

 

we kwamen bij een dorpje met een ruïne in top

daarbij was ook een kerkje dat hard opgeknapt werd en waar dus gewoon allemaal albasten ramen inzitten.

achter het kerkje begon het pad naar beneden naar de rivier

de kerkmuren gingen als vanzelf over in de rotsen

argusvlinder

bruggetje over de rivier

soms zijn markeringen gewoon mooi

kijk, daar kwamen we vandaan

Nu moesten we of een stuk langs de weg lopen (niet leuk) of een kleinpaadje dat Niels op zijn navigatie app had gezien lopen. Alleen begon het paadje niet meteen aan de weg. dat moesten we nog even zoeken. En waarom begon het niet meteen aan de weg? Juist, steile rotswand. Geen probleem. Daar klimmen we even tegenop. Het pad bleek ook bovenop iets lastiger te vinden dan gedacht. We vonden wel een paadje, maar dat verdween ook weer regelmatig in de prikkelstruiken. We moesten door een woud van PRRRRplanten (intern familiegrapje).

hier probeert Niels onderweg nog wat snoeiwerkzaamheden te verrichten, maar er was geen beginnen aan.

We liepen een heel eind tegen de berg op. Nou ja liepen...Af en te was het gewoon klauteren op handen, knieën en voeten omdat het nogal steil was en prikkelig. Uiteindelijk zagen we achter een hek een akkertje. Als er een akker is, rijdt er een boer heen met een trekker. We klommen omhoog en over het hek en wisten zo na een half uurtje betrekkelijk eenvoudig over de verschillende akkers lopen, de weg bij het dorp te bereiken. Dat was een heel handig afsteekpaadje! ;-)

naar het hek

reuzen haan

Daar liepen we dus ongeveer doorheen

Zie he het pad? Nee? Nou wij ook eigenlijk niet, toch kwamen we hier omhoog.

zo zagen we eruit na dit stukje wandeling. Onder de schrammen en krassen

We liepen vol goede moed weer verder. Nienke vastbesloten geen leuke afsteekpaadjes meer te nemen.

we aten ons broodje op onder een wolk van gieren en een dreigende lucht.

even liepen we door de regen en besloten de wandeling enigszins in te korten. Het was mooi geweest.

dit was de wandeling

zodra we weer in het hotel waren begon het te regenen en daar is het eigenlijk niet meer mee gestopt. Ach, moet ook een keer kunnen.

Terug in de Sierra de Guara

Tien jaar geleden deden wij een wandelrondreis in de Sierra de Guara via de SNP. De wandeling begon en eindigde in Alquezar. Vandaag reden wij eerst naar Alquezar om daar te gaan wandelen.

het is nog steeds een leuk dorpje

 

rups van een drietand (nachtvlinder)

leuk eikje

grauw zandoogje

Op de Ermita de San Georgio hangt een klok die je niet mag luiden maar waar je wel heel makkelijk heen klimt

even lollig doen bij de Ermita

bosje vale gieren

nachtvlindertje

Blauwe ijsvogelvlinder

mooi landschap

Balsas de `balcasol Oude van oorsprong Moors irrigatie systeem

Mooie deur, als je goed kijkt, zie je een varkenspootje aan de deur gespijkerd. Dat is ter bescherming tegen hekserij

hier ook allemaal varkenspootjes

vale gier. KLIK hier voor een filmpje

Na de prachtige wandeling en een drankje op het terras, keerden we weer terug naar ons "eigen" dorp. Toen we aan het einde van de middag een wandelingetje maakten zagen we deze herder terugkeren met z'n kudde.

KLIK voor bewegende beelden

Daarna gingen wij eten op het terras in de tuin van een restaurant. Dat was onverwacht goed en lekker!

Pech! Balen in plaats van een spectaculaire wandeling

Vandaag gingen we weer bijtijds op pad omdat we een schitterende wandeling hadden uitgezocht om te maken vanaf La besurta (een parkeerterrein op 1920m hoogte). We wilden daar een wandeling doen naar een gebied waar al het water in een hol verdwijnt. Er schijnt een onderaardse rivier te zijn en allemaal mooie bergweides. We hadden er zin in!

het weer zat mee

de omgeving werd ook steeds mooier

 

we reden ruim een uur door een smalle kloof waar ze ook nog aan het werk waren zodat er soms maar een rijbaan9tje) beschikbaar was

op 1899 meter twijfelden we of we hier alvast gingen parkeren of niet en daardoor sloeg de motor af.

Wat we ook probeerden, hij startte niet meer. Telefoon: geen service. Gelukkig kwam er een Engelse jongen in een busje voorbij. Hij wilde ons helpen en deed werkelijk alle moeite om ons met zijn startkabels weer aan de praat te krijgen. Hij vond het `ó jammer voor ons dat we nu niet konden wandelen, maar we besloten toch naar het dorp in het dal te rijden. Wat als er als we klaar waren met wandelen geen ander busje met startkabels in de buurt was? Dus we gingen weer naar beneden. bij een tankstation kregen we het adres van een garage in de buurt. Daar maten ze de accu door. Die was nog goed. De monteur deed nog wat en vertelde dat er een probleem met de "injector" was. Dat kon hij nu niet maken. De mevrouw van het kantoor deed heel erg haar best voor ons. Ze heeft wel 6 verschillende garages gebeld. Eentje had misschien tijd en zou later terugbellen voor een afspraak maar dat was 84 km verderop. Wij besloten vast die kant op te rijden. De garage waar wij nu waren zou na de middag met vakantie gaan. Zij konden verder niks voor ons doen. Volgens de monteur konden we rijden zolang de motor maar bleef draaien. Ondertussen belde ik met Nico in Middenbeemster voor advies. Hij wist nog wel een trucje waardoor we zouden kunnen starten. Dan moesten we met een spuitbus deodorant in een slang spuiten voor we zouden starten. Dan moest het lukken. Geen probleem dat kan je heel vaak doen.

uitleg via whatsapp

Wij vonden het toch niet zo'n fijn idee om op die manier nog twee weken door de bergen te trekken dus we reden door naar de garage. Die zelfde weg met werkzaamheden weer terug. Voor vrachtwagens een heel smal weggetje! 

Rijdend door het prachtige landschap probeerde we alles te regelen

de verzekering was erg slecht bereikbaar. Via Whatsapp komt er gewoon geen antwoord.
Uiteindelijk waren we bij de garage waar we de auto moesten achterlaten. We hadden gelukkig contact gekregen met de verzekering en die zeiden dat we in ieder geval een hotel mochten boeken.

we regelden ook een huurauto want in Monzón waar de garage is, is niet zoveel te doen en er was geen plek in een hotel. We boekten een hotelletje in Adahuesca een dorpje aan de voet van de Sierra de Guara waar we tien jaar geleden een wandelvakantie via de SNP hebben gedaan.

Daaaag, groen bus. Daar gaan we in onze huurauto

dit is ons hotel (casa rural)

het dorp is mooi

maar niet erg levendig

's avonds aten we wat op het terras van de Albergue in het dorp.

Eerst maar dit weekend lekker wandelen en genieten in de Sierra de Guara, daarna zien we wel weer verder.

Vergeet ik nog helemaal te vermelden dat we wél weer een gems, heel veel vale gieren en een prachtige rode wauw geien hebben. En, Chaja, zonder rood petje!