Vroeg ontbijten voor het laatste avondmaal

Vanmorgen moesten we dus om 8.00 uur bij het klooster van de Dominicaner monniken zijn voor Het laatste avondmaal van Leonardo Da Vinci. Pas vanaf 7 uur is er ontbijt. We hadden snel wat achter onze kiezen gepropt en renden naar de metro. Volleerd stapten wij op en over. We waren zó op tijd dat we ook nog een kopje koffie konden drinken. 

Volleerd als een Milanese aan de bar. 

Dit was Sara onze gids. Een heel enthousiast en kundig mens. 

Wij voor de kerk. 

Tijdens het wachten gezellig gekletst met een stel uit Finland en uit Idaho in de VS. Uiteindelijk gingen we naar binnen. 

Schilderij uit dezelfde tijd van een mindere meester

En aan de overkant Het Laatste Avondmaal. Echt heel mooi en Sara vertelde allerlei interessante wetenswaardigheden. 

Selfiekampioen 

Nadat we het laatste avondmaal in de voormalige eetzaal van het klooster hadden bekeken, gingen we ook nog even naar de kerk. 

Binnenplaats van de kerk

Hier zie trouwens nog de eetzaal waar  het schilderij hangt

De kerk 

Kijk, hoe mooi beschilderd daar boven

De kerk van binnen

We gingen ook nog naar een andere kerk. De Romaanse kerk uit de 4e eeuw ter ere van St. Bartholomeus. Daar was ook een klein deel waar je twee euro voor moest betalen. De “schatten” van de kerk
 

Prachtig mozaïek plafond

Nog meer mozaïek 

O, dit is later…restanten van het Romeinse Circus Maximus

Deze schattige aangeklede skeletten lagen in de crypte. 

Dit stond ook in de schatkamer. Allemaal kerst stalletjes. Het meeste van plastic!

We wilden ook nog naar de wijngaard van Da Vinci, maar dat was vol. Geen kaartjes meer. De Romeinse resten vielen wat tegen dus toen maar nog een keer naar het Castello Sforzesco. Daar zit namelijk ook een heel groot museum van van alles in. Toch maar even bekijken. 

Het wapen van Milaan. Het is precies hetzelfde als dat van Alfa Romeo. 

Er was een apart museumpje met een beeld van Michelangelo. Wij dachten een Michelangelomuseum, maar dit beeld was alles en dan nog drie zaaltjes met de verschillende sokkels waar het op gestaan heeft. Dit beeld was het laatste werk van Michelangelo, het was bedoeld voor op zijn graf maar het is nooit afgekomen omdat hij overleed voordat het af was. Tja…

Er was nog veel meer in het gigantische kasteel

Zalen vol fresco’s en beelden

Een tapisserie dat aan twee kanten gelijk is om mee te sjouwen in een processie 

Jezus met een moderne onderbroek

Treurig kijkende leeuwen

Jezus heeft hier en bij meer beelden een vogeltje in zijn handen. 

Vogeltje is vast iets symbolisch 

Op een gegeven ogenblik hadden we zoveel gezien dat we vol waren. Het was genoeg geweest terwijl er voor zeker nog een dag aan kunstschatten te zien is. Op mijn Milaan app stond dat er een kaartenhuis te zien was een eindje buiten het centrum. We besloten er heen te lopen en te genieten van de weg erheen . Het doel was van minder belang. Hoe Boeddhistisch van ons!

Het kaartenhuis

We kwamen ook weer in een moderne wijk met wolkenkrabbers en een park

Granaatappels 

We besloten even een terrasje te pakken en zaten lekker met een bubbelwatertje te relaxen. We zagen allemaal mensen bij een watertappunt (dat stond erbij) flessen water vullen. Sommige vulden wel zes grote flessen, deden ze in een tas en gingen naar huis. Hè? Hebben ze niet overal waterleidingen? Achter ons zaten een stel mannen dat eruit zag alsof het zakenlui waren. Die spreken vast wel Engels. Niet dus. Maar wel Spaans, zei een van hen. Ik vroeg dus waarom die mensen water tappen. Italië heeft een wet dat iedereen recht heeft op gratis water ( zoveel liter) mensen doen dat dus om geld uit te sparen. Gek hoor! Afijn, wisten we ook weer. Stonden er opeens twee biertjes voor ons neus. Die waren van de mannen voor ons ragazze (meisjes). Nou even geproost en beleefd gedaan en daarna gingen we weg. Eerst even naar de supermarkt op het pleintje ( ja, gelukt Niels, alcohol) en toen toch maar met de tram naar ons hotel. Pffff, weer een paar centimeter gekrompen. 

Dit hebben we dus afgelegd in Milaan vandaag. Van de 19,6 km hebben we er 15, nog wat gelopen. 

Vandaag zouden we rustig aan doen…

Zoals gezegd, we zouden eens wat minder lopen dus we begonnen met een trammetje. 

 

In de tram

We gingen naar de wijk Navigli. Daar lopen twee kanalen en het is daardoor een leuk wijkje  we hebben er lekker rondgelopen  

Varentjes in de muur. 

Wasplaats

Hier wordt een muurschildering gemaakt/opgeknapt

Eindelijk iets anders dan een duif! Een bonte kraai! Dan ben je met vakantie. 

We reden weer een stukje terug met de tram en gingen lopend door een mooie wijk met Jugendstil huizen

Willy gaat naar de haaien

De werkster is bezig in een van de schitterende panden

We kwamen bij een triomfboog. We hadden een meisje uit Brazilië gesproken die dat gewéldig had gevonden dus daar moesten wij ook even kijken. Mwah…

Daarna liepen we via een park naar de Botanische tuin. ( en naar de Pinoteca, het nationale museum met schilderijen maar dat was dicht)

Ik kan het wel…Dit is deze boom daar beneden

De Firmiana simplex

Muurhagedis

Ze noemen het Botanische tuin, maar het is écht een hortus. Veel studenten hier. 

Een observatorium .toen het gebouwd is, moeten de bomen veel kleiner geweest zijn

Daarna liepen we ook nog even, in het gebouw van de universiteit naar de bibliotheek. Dat was mooi!

Hier kan je dus gewoon nog studeren

Alle boeken die hier staan mag je ook echt lenen om ter plekke te lezen. 

Na de bibliotheek moesten we nog even naar een iets normalere winkelstraat die we met de tram gezien hadden. Ik had nog boodschappen te doen. Het was weer even lopen maar we zijn redelijk geslaagd. Onderweg weer veel prachtige gebouwen

Nu hadden we (met zware rugzak) een beetje haast want we hadden kaartjes voor een rondleiding door La Scala, het wereldberoemde theater. Eigenlijk hadden we geprobeerd kaartjes te kopen voor een voorstelling. Uitverkocht. Dan maar het museum met rondleiding door het theater. Dat konden we regelen maar, wel veel geld. 

Maria Callas

We hadden dus een Engelstalige rondleiding geboekt. We kregen oortjes op en de man begon te leuteren. Ken je de Italiaanse Kapitein Bertorelli uit de televisie serie Alô, alô, nog? Nou, hij klonk zo. Verder was hij vooral zijn uur aan het vol leuteren. Bij elke foto en beeldje vertelde hij dat het een foto of een beeldje was. We zijn na een half uur afgehaakt en we waren zeker niet de eersten. KLIK voor kapitein Bertorelli

Daarna liepen we nog even via de aller chicste modewijk, die gisteren nog helemaal afgesloten was voor het plebs ( Fashion Werk, hè) richting hotel.

In het hotel lazen we een mailtje dat we toch echt zelf onze terugreis moesten regelen. Dus op naar het station.

Dit hadden we dus gelopen. Voor we naar het station gingen

Het megalomane station

Nou, we gaan ook weer naar huis. Kost even wat moeite en geld maar we komen er wel weer. Thomas van de treinreiswinkel is nog niet klaar met mij!