Nou daar is ze weer, het verloren schaap!

Nou, daar was dan weer! Chaja kwam vanavond aan op Schiphol. Jelka en ik hadden vanmiddag een spandoek en twee kartonnen boterhammen met kaas gemaakt. Eenmaal op Schiphol, kwamen we Richard, Peter en Trudy ook al in de parkeergarage tegen. Zij hadden ook een spandoek. Jetse en Thomas hadden geen spandoek, maar zij vonden er een in de prullenbak die wel toepasselijk was. Chaja was best blij met alle drommen mensen. We dronken nog wat op Schiphol en daarna wilde Chaja lekker naar bed.

Tentoonstelling "met emmer en kwast" over 40 jaar Nederlandse actieaffiches.

poster van Niels

Op deze regenachtige grijze zondag gingen Niels en Nienke naar het Verzetsmuseum. Daar was een tentoonstelling over actieaffiches van 1965 tot 2005. De tentoonstelling was niet erg groot maar, het was één grote herkenning. Waarom hebben wij niet meer van die affiches bewaard? Het was een heel multimediale tentoonstelling. Met veel beeld en geluidsfragmenten. Op het einde van de tentoonstelling kon je ook je eigen affiche ontwerpen (nou ja...een beetje wat elementen aan elkaar plakken en een tekst toevoegen). Als echte actievoerders verzonnen wij ook een affiche. Daarna bekeken we nog even vluchtig de reguliere tentoonstelling en liepen we weer naar de bus.

Naar het theater

Donderdag gingen we naar een voorstelling in de Purmarijn. Het was de laatste voorstelling uit onze serie Wereldmuziek. We hadden er vantevoren weinig vertrouwen in. De eerste voorstelling ging niet door omdat de muzikant plotseling zijn handen niet meer kon bewegen. De tweede, een flamenco voorstelling, viel erg tegen en dan nu Afrikaanse muziek van Dizu Plaatjies. De verwachtingen die dus niet erg hooggespannen waren werden meer dan ingelost. Het was een leuke voorstelling met prachtige Afrikaanse dans, zang en muziek.
Kijk zelf maar: http://www.bostheaterproducties.nl/default.asp?keuze=producties&productie=79&sub=audiovideo&archief=&season=this

Is dit al het voorjaar

Vanochtend bloeit voor het eerst de Dadelpalm . Hij staat nu binnen maar het grootste deel van het jaar staat hij in de tuin. Ik weet niet hoe de bestuiving gaat en verwacht dan ook geen grote dadel oogst ondanks dat er nog een bloemknop in zit.

Alweer schaatsen!

Nog een dag zou er goed ijs liggen, dus daar gingen we weer. Dajo had nog helemaal niet geschaatst, dit jaar en wij waren wat stijf (en Nienke blauw) van gisteren. We gingen dus niet zover. We reden door de Zeevang deze keer. De Kikkertocht, maar dit keer zonder stempelkaarten en zo. We reden ook even bij Jaap en Diane langs. Uiteindelijk bleven Niels en Dajo daar achter om te helpen met takken slepen en ging Nienke naar huis om de kamer en het bed van onze nieuwe huisgenoot (Stijn) in orde te maken.

We gaan voor de medailles

de Bannetocht

Vandaag was het echt schitterend schaatsweer. We moesten er dus wel aan geloven. Zelfs al hadden we niet gewild. Om half tien stonden we klaar bij het pontje Spijkerboor. Het pontje voer wel. Wij konden nét niet mee met de eerste vaart. Gelukkig. Het was een prachtig gezicht om het pontje als een ijsbreker door het ijs te zien werken. Ook op de terugweg was het pontje nog aan het ijsbreken. In het Heerenhuis schreven wij ons in voor de Bannetocht. Een klein stukje lopen, over de ringvaart de Wijde Wormer in en daar op een slootje de schaatsen aan. Op de ringvaart lagen naast een oud windwak een heleboel zwanenmosselen. Nou, op pad. Het was prachtig! De zon scheen, er was nauwelijks wind en er waren heel veel mensen op pad. Af en toe moesten we een stukje klunen. Het ijs was over het algemeen heel mooi. Op de stukken waar het echt heel erg druk was, sleet het ijs wel wat erg weg en zag je daardoor de scheuren niet zo goed. We hebben echt genoten deze tocht. 30 kilometer was eigenlijk iets te veel voor mij. Vanaf 25 kilometer was het mooie er wel af bij mij (Nienke) en deden mijn enkels niet meer helemaal wat ik wilde dat ze deden. Ik hield dapper stand en moe maar voldaan namen we om twee uur het pontje weer, naar huis.

Winterpret

Vrijdag 2 januari, gingen wij op pad naar het Hoge Noorden. Stijn zou morgen zijn verjaardag vieren en het was prachtig weer. Via de dijk Enkhuizen - Lelystad reden wij naar Drenthe. Het IJsselmeer was prachtig en het ijs begon al een beetje te kruien. In Uffelte liepen wij een mooie rondwandeling. Nadat we nog nergens mensen hadden zien schaatsen. besloten we de schaatsen niet mee te nemen tijdens het wandelen. We liepen langs grafheuvels (eigenlijk crematieheuvels), hunebedden en schaapskuddes en kwamen redelijk op het eind van de wandeling langs een paar schitterend bevroren vennen waar we geweldig hadden kunnen schaatsen als we de schaatsen meegenomen hadden. Jammer. Morgen beter.

We aten in de Caloriestraat in Groningen in een Indiaas restaurant en begaven ons daarna naar Hans en Mirjam waar we de avond en de nacht doorbrachten. Vervolgens gingen we 's morgens weer vroeg op pad. Op zoek naar schaatsbaar ijs. Dat vonden we op het Zuidlaardermeer. Na wat eerste moeizame krabbels hebben we heerlijk geschaatst! Om een uur of 12 gingen we van het ijs. Ik kleedde me op het parkeerterrein om in een redelijk feestelijk pakje en we gingen via de markt in Groningen op visite bij Stijn en Jelka.