Wandelen en kamperen in het Drents-Friese Woud

Het wordt een heel raar blog. Alle elektronische devises laten me in de steek wat betreft een blog maken. Alleen op mijn telefoon lukt het een beetje. Dus alles zit door elkaar maar dat mag de pret niet drukken. 

Eind van de middag kwamen we bij de Beckhofschans. Een natuur kampeerterrein waar we vorig jaar ook geweest zijn. 

De zon ging heel mooi onder

Dopheide met Niels op de achtergrond 

Kleine zonnedauw

Nienke op het Aekingerzand

Heidewespbij 

Hooibeestje 

Europese hoornaar

 Omdat het waarschijnlijk het laatste mooie weekend zou zijn, wilden we nog wel even weg. De bus hadden we maandag net ingeleverd. Beetje gek om ‘m dan donderdag weer op te halen. Dus we gingen met de tent. Ook omdat dat ook leuk is. 

Nadat we van alles gerommeld hadden en bij Tom langs waren geweest, gingen we wandelen bij het Aekingerzand

Niels op het Aekingerzand

Ons wandelingetje.

Lange zonnedauw (heel zeldzaam)

Het saaie leven gaat weer zijn rustige gangetje

Vakantie weer voorbij dus weer aan het werk

lekker belangrijk. Met twee telefoons in de lift

het weer is wat minder. Gewoon fietsen terwijl het hagelt

 Nou ja, gewoon weer aan het werk dus. Vrijdag waren we allebei weer vrij en omdat de bus maandag weer naar de stalling gaat, moeten we de bus weer tiptop in orde hebben. Nieuwe gasfles en een afwasteiltje halen bij de Uitbuiter.

afrekenen bij de Uitbuiter

kabouter bij de Uitbuiter

even iets anders. Onze kleinkinderen in Reno. We zien ze niet zo vaak dus staan ze niet zo vaak op het blog maar, ze horen wel echt bij ons (saaie) leven dus...

kaboutertje in Reno

Vrijdagmiddag waren we hard bezig in de tuin om die toch alvast weer een beetje in herfststand te krijgen. Deze doekjes hangen in de plant om de schotel leeg te laten lopen. We gingen ook even naar de Meidoorn om wat nieuwe planten te kopen

nieuwe plantjes erin.

gehakkelde aurelia

kiwibessen

best klein

Zaterdag gingen we vroeg op pad want Kasper was jarig en we moesten natuurlijk even op visite.

taart

wij zitten gezellig te kletsen terwijl Kasper alvast bezig is met zijn cadeautjes

's Middags waren we weer thuis en moesten we weer verder met de tuin voorbereiden en alles oogsten.

10 kilo druiven. Dat wordt wijn, port of armagnac

Vanaf vier uur hadden we de buurtbarbecue. Je moest gewoon je eigen eten en drinken meenemen maar voor de tenten en de tafels was gezorgd.

hoewel we niet zeker wisten of we het leuk zouden vinden, was het echt wel gezellig.

vuurtje voor de marshmellows

het bleef nog lang onrustig

Zondagochtend waren we weer vroeg op pad. Op naar Harlingen.

bij Tom langs

Eenmaal weer thuis, moesten we helpen de tent en de tafels op te ruimen en nog meer in de tuin en in huis klussen. (lees zuigen en dweilen) Kortom, gewoon saai weekje en weekendje.

Via Zeeland naar huis

In de nacht van donderdag op vrijdag had het veel geregend. Vanmorgen was het gelukkig droog maar wel nevelig. We reden weg uit Monthermé en werden door onze navigatie over de kleinst mogelijke weggetjes gestuurd. Het was erg mistig. Soms minder dan 50 meter zicht. Dat is lastig als je ruitenwisserblad kapot is (lees eraf)

juist als de mist opgetrokken is, denk ik aan een foto maken (nee geen rood petje)

Na veel gekronkel kwamen we uiteindelijk in de buurt van Dinant op de snelweg richting Brussel. Nu zouden we opschieten, dachten we. Jammer genoeg zijn ze ook in België alle wegen aan het opknappen en dus hebben we heel veel in de file gestaan. Het regende ook heel regelmatig echt serieus. Jammer, zonder ruitenwisserblad. Maar om 13.30 uur kwamen we in Middelburg aan en daar zijn we even naar het Zeeuws Museum gegaan.

er was een tijdelijke tentoonstelling over Zeeuwse mode en dat dan verbonden met moderne kunst

er was ook gewoon een gedeelte over de Zeeuwse geschiedenis

een zaal met allemaal megagrote wandtapijten over allerlei veldslagen

deze (volgens de zaalwacht) blauwe kiekendief hoort bij de zaal van de wandtapijten. In iedere zaal stond ergens verdekt opgesteld een opgezette vogel die iets met de zaal te maken had.

deze paradijsvogel was bij de mode

in een zogenaamde Wunderkammer

Het was een leuk museum. Vooral het gedeelte dat over slavernij en de tot slaaf gemaakten ging vond ik erg mooi. Het was een tijdelijke tentoonstelling die hier is in opvolging van de excuses van de regering over het slavernijverleden. Tot er een permanent Salvernijmuseum is, zijn er in de steden die een verbinding met slavernij hebben, tijdelijke tentoonstellingen.

Door Middelburg en met een terrasje liepen we weer naar de auto. We gingen bij Jaap en Maud langs in Serooskerke. Dat was erg gezellig. We gingen ook uit eten in het dorp.

hier bewijs ik mijn geweldige selfie techniek weer eens ;-D

het bleef nog lang gezellig in Serooskerke

Zaterdagochtend vertrokken we na het ontbijt weer richting huis. We besloten goed op te letten dat we niet via de A2 zouden rijden. Het begon al met omleiding zodra we het dorp uitreden en daarna waren er nog een aantal wegafsluitingen. Gelukkig kwamen we toch thuis.

de as is weer klaar

het gras weer gemaaid. Klaar voor weer een tijdje gewoon saai leven

Van de rivier naar de rotsen en weer terug

Het is nog steeds hetzelfde gesteld met de WiFi en het mobiele netwerk. Als het goed gaat komen er meer foto's anders weinig.

we zaten nog lang bij het vuurtje gisteravond.

Maar vanmorgen waren we om half negen weer op pad. Eerst via een oude spoorweg , de Trans Semoysienne, naar Monthermé. 3 kilometer met iedere 200 meter, ongeveer een cache.
 

oude ijzerfabriek die het nnog steeds doet.

Gerimpeld bladmos

de abdij van Monthermé

eerst een bakkie en dan begint de wandeling

Blauwvleugelsprinkhaan

We begonnen meteen met een stijle klim omhoog en we liepen in het bos. Het was weer een door Niels zelfbedachte wandeling. Dus al snel verdween het duidelijk zichtbare pad.

lopen we weer door de bramen, brandnetels en andere vage begroeiing

dubbelloofvaren

Oké, dit keer was er al redelijk vlot weer iets dat zich pad mag noemen. Dus dat ging goed. Anders ga ik echt nooit meer op Niels z'n zelfbedachte paden lopen.

dit ziet als een pad

Tere aardslak (eet vooral paddenstoelen)

beekje

over het beekje

en opeens was er een bordje Rox la Tour en daar lag een cache en een earth cache. Dus dan is het er meestal wel mooi. Wij erheen. Prachtig. Opeens een falaise. Wij aten er onze broodjes op en keken naar een stel mensen die er aan het klimmen waren.

muurhagedis

Vanaf hier gingen we eignlijk alleen maar naar beneden. Alleen was dit pad wel een mountain bike pad dus we moesten de hele tijd van die greppels in en uit klimmen want dat vinden mtb'ers leuk om te fietsen. Maar geen gemopper. het is een echt pad.

en opeens waren we aan de rand van Thillay. Een dorpje met zoals wij wisten een bakker en een bar-tabac

heel kleine gendarmerie

de mairie

Nou, alles was dicht. Dus we liepen maar verder. Vanuit Thillay gingen we weer via die oude treinbaan naar onze camping. En wat denk je?

weer iedere 200 meter een cache

rotswand met goudveil en varens

knalgele zwavelzwam

21 kilometer later waren we weer op de camping.

Lekker douchen, wat drinken en naar de grote gele kwikken, ijsvogeltjes en dit keer geen (!) waterspreeuwen kijken

verschillende klimaatzones bij de bus

overigens wil ik hiermee laten zien dat Niels wel altijd zegt dat er niets aan de hand is met een beetje bramen en brandnetels, maar ik heb er een paar uur later nog steeds pijnlijke, jeukende rode benen van. Dus!