Lago di Tenno

Omdat de vooruitzichten voor het weer wat erg Sloweens waren (lees veel regen) besloten wij toch maar weer ergens anders heen te gaan. We gingen naar Italië. De bedoeling was om ia Verona naar Tenno te gaan. Jammer genoeg was er ineens een file. Na een drie kwartier stil te hebben gestaan, gingen we binnendoor via vlakte bij Veneto. Ook daar was het druk. Verona komt een andere keer wel.

mooie olijfboom onderweg

We staan nu op een lief campinkje bij Lago di Tenno. In het gebied dat mensen het Gardameer noemen.

Omhoog bij Bovec!

Vandaag gingen we naar de top van Svinjak, de piramide die steeds boven ons dal uittorend. In het wandelboekje werd de tocht als behoorlijk pittig beschreven, maar dat mocht de pret niet drukken. Hoewel we eerst vier km moesten lopen tot het beginpunt. Dat was ook een mooie wandeling.

vuurwantsen

hangbrug

keizermantel

Het was toch wel erg lang en stijl omhoog...

Wel mooie uitzichten

We zijn uiteindelijk niet helemaal naar de top gelopen...:-( Het was gewoon lang en saai omhoog door een bos. We bezochten op de terugweg nog wel een klein bijtopje, met weer een burcht en een cache.

De bus is er weer en Bovec

We werden wakker met heel vieze regen. Nou, dan maar snel in de auto. We reden heel voorspoedig naar Mautrn in Oostenrijk. Daar stond onze trouwe groene ijzeren tent op ons te wachten. Nadat we ettelijke euro's ingeleverd hadden bij de garage, konden we hem weer meenemen. Na samen nog een kopje koffie, gingen we weer ieder ons weegs. Het voelde toch raar, ons afscheid...

De laatste keer koffie samen, deze vakantie

koolmeesjes in onze bus

De volgende dag gingen we eens lekker aan de wandel door de bergen. We deden een zeer afwisselende wandeling langs allerlei oude forten die in de eerste wereld oorlog allemaal aan puin geschoten waren door de Italianen (geloof ik). Ook liepen we door mooie bossen, puinvelden en langs rivieren.

door een tunnel. Hier moest een cache liggen ook

Maar toen we deze zagen, wilden we toch niet meer overal onze handen insteken...

Krapina

Zondag 4 september gingen we weer weg uit Novi Sad. We moesten maandag weer in Oostenrijk zijn. Via de snelweg ging het lekker vlug. Om een uur of twee waren we in Krapina. Daar bezochten we het Neanderthalers museum. Erg leuk! LEES hier maar  

Jn het dorp was een feest met optocht en zang en dans

We aten een pizza en namen een hotelletje.

Wijnproeven, Fruska Gora en uit eten met muziek

Hé, nou ging het een paar keer zó goed. Nu wil het opladen van foto's weer voor geen meter. Ik hoop dat er nog een foto bij het verhaaltje kan komen.
Vandaag hadden Zoran en Dejana een programma voor ons samengesteld. We hoefden verder niet meer na te denken. 's Morgens gooiden we eerst het plan in de war. In plaats van ons op te laten halen van het hotel, liepen we naar Zoran en Dejana langs de Donau en een aantal caches. Daarna reden we naar Karlovci. Daar had Zoran weer een geschiedenis college voor ons voorbereid. Wat apart was om te merken, was dat een professor (wat Zoran is, dus absoluut niet dom!) zoveel verhalen kan vertellen over de geschiedenis, met zo'n Servische bril op! We bezochten een ronde kerk met vier deuren die speciaal gebouwd was om een vrede te tekenen waarbij iedereen tegelijkertijd naar binnen kan. LEES HIER MAAR EVEN VERDER
Daarna gingen we naar een wijnproeverij. Ook lekker hoor. Daarna gingen we naar het vakantiehuisje van Zoran en Dejana. Daar kregen we een barbecue met natuurlijk weer veel te veel eten. Er kwamen ook nog weer allemaal familieleden langs die Danijela even wilden ontmoeten. Wij mochten relaxen. Daarbij dacht men waarschijnlijk aan slapen, maar wij besloten een stukje te gaan wandelen. Het vakantiehuisje bleek bijna ín een Nationaal park te liggen. Toen we weer terug waren gingen we weer terug naar ons hotel om ons om te kleden. Jammer, er was geen water in het hotel. Ongewassen kwamen we toch weer bij Zoran en Dejana. Nu gingen wee uit eten. Het eten was wel lekker maar het leukste was dat er life muziek was. Folk muziek. Geweldig om te zien hoe Zoran, Danijela en Dejana alle liedje mee konden zingen en dansen. Wat een passie! Wat zijn wij Nederlanders toch een kouwe kikkers.

Nou, geen foto's. Ik geef het op. Kom maar bij ons kijken als je alles wil zien.

De kerk met de vier deuren

oma zorgt voor de couleur locale bij het wijnproeven

's avonds uiteten met muziek

Gelukkig, toch een paar fotootjes!

Belgrado, het graf van Tito en Novi Sad

2 september, het was tijd om weer verder te gaan. 's Morgens vroeg namen we afscheid van Boris, Nada en Ferdo (altijd lastig als je weet dat je elkaar weer een hele tijd niet gaat zien). We gingen op pad naar Servië. Danijela en Nienke hadden een leuke route uitgezocht op de kaart. Het slingerde weer aardig door de bergen en door kleine dorpjes. Na een paar uur bereikten we Servië dat toch ook behoorlijk arm en achtergebleven zag. Maar, voor al, heel ver weg. Alleen nog maar Cyrillisch schrift en wéér ander geld. Als je dan niet met vakantie bent...

paard en wagen staan ook in de file voor het stoplicht

Na een lange rit bereikten we Beograd. Daar sloten wee onze Titotour af met een bezoek aan het graf van Tito en het museum met Titoparfenalia dat daarbij hoorde. Vooral het museum gaf een mooi tijdsbeeld. Het graf en de teksten erom heen benadrukten maar weer eens hoe verdeeld het voormalig Joegoslavië nú is. Als je meer wil lezen over Tito kan dat hier.

Het graf van Tito

Jonge pionier Tito

Nadat we het graf hadden bezocht en ik nog een cache had gevonden, reden we naar Nov Sad waar we bij Zoran en Dejana op visite gingen. We werden heel hartelijk ontvangen met een heerlijke maaltijd. Daarna gingen we de stad in met een historisch college van Zoran erbij. Om een uur of elf werden we bij ons hotel aan de Donau gebracht.

Piramides in Bosnië?

Vandaag 1 september, gingen Joris, Niels en Nienke met z'n drietjes op stap. Danijela had wat quality time met haar ouders en wij gingen naar een omstreden plek in de buurt. Er zouden daar allemaal heel oude piramides zijn. De familie van Danijela geloofde er niet in, maar wij wilden het met eigen ogen zien en er lagen ook caches. Nadat we toegang hadden betaald aan een mannetje dat volgens Joris vroeg of we wel genoeg energie hadden, bleek hij gevraagd te hebben of we wel energie konden voelen en moesten we op een speciale plek gaan staan of zitten om het te voelen. Nou...niet dus. We liepen richting cache de pyramide op.

Bord waaroop duidelijk te zien is dat de piramide energie uitstraalt ;-)

Vrijwilligers en studenten graven de hele berg af zodat je beter kan zien dat het eigenlijk een piramide is

Niels bestudeert een scheur, misschien liggen er wel oude mummies!

De pyramide heeft vier vlakken in een hoek van 45 graden. Die moesten we op en ook weer af. Op sandalen en een rokje, want daar hadden we niet op gerekend

Nog een piramide in het landschap.

Na deze ervaring gingen we weer terug naar Zenica. Ik ging op een terras een blog proberen te maken en Joris en Niels deden inkopen op de markt. Wij waren nogal melig geworden van onze piramide ervaring en geloven er geen bal van.
Hier een link over de piramides. KLIK maar