dinsdag 18 november 2014

Kennismaken met de prins op het witte paard

Na heel veel nachtjes wachten, was het eindelijk zover. de Prins op het witte paard, ook wel bekend als John, was eindelijk in Nederland.
Kijk ze eens stralen!
Maandagavond kwamen ze bij ons langs om te eten. Na lange onderhandelingen zijn we eruit. 12 kamelen en drie koeien...
andijviestampot. Dat wilden de jong geliefden graag  ;-)

zaterdag 15 november 2014

Geboortedag van Naomi

Naomi had vandaag jarig geweest zullen zijn. Toch een rare dag. Niels ging met alle Vosjes en aanhang lopen naar Broek in Waterland
Eerst met het bootje oversteken
toen door de weilanden baggeren

Bij het graf langs om de vogeltjes te verwennen en te zien dat het er mooi bijstaat
Daarna ging iedereen met elkaar en Mirjam eten in een pannenkoekenhuis in Broek. Het was een mooie dag.

vrijdag 14 november 2014

Ik denk voorlopig het laatste blog uit Boedapest

Vandaag was ik vroeg klaar met werken. Nog even de stad in. In mijn boekje stonden twee stadswandelingen die te combineren waren tot eentje van ongeveer 15 kilometer. Er waren ook nog wat caches te doen om Hongarije op de tweede plaats te krijgen. In totaal liep ik zeker 20 kilometer. Best veel na eerst een ochtendje staan...


Kijk, zie je achter die zwarte auto die deur/poort?
Als je daar doorheen gaat kom je gewoon in een straatje die doorsteekt naar de volgende straat!





Soms is Boedapest net Disneyland




Hij zit te bellen, maar ja een trabbi heeft geen carkit




Kijk, hier hebben ze geen ganzenprobleem
 Ik kwam op een druk kruispunt deze meter tegen. Hij geeft behalve de temperatuur ook de samenstelling van de lucht weer. Alhoewel, zuurstof staat er niet bij...Klik hier maar
Zo, dat waren weer een aantal gewoon mooie plaatjes. Wat een prachtige stad!
En ook nog een zooitje kabouters vandaag!



donderdag 13 november 2014

Nog meer Boedapest...Het houdt niet op!

Nóg een dag vrij! Weer de boel verkennen door middel van caches en zo.
Wat een fijne plek voor een boom! Of een trap.

Volgens mij is dit de roze versie van het huis van de Adams Family

Best wel veel spoorbomen! En de meeste zijn ook nog in gebruik

Maretak zomaar in de stad!

Het Museum of Fine Arts ofwel Szépmüveszeti Múzeum. Daar was op dit moment een heel bijzondere Rembrandt tentoonstelling met werken vanover de hele wereld. Nou, daar moest ik dus maar heen.

Links Frans Hals, rechts Rembrandt. Ik hou toch meer vaan Hals. Maar ik werd er bijna uitgezzet toen ik deze foto nam. Superstrnge beveiliging hier. Verder waren er vooral heel veel tijdgenoten. Vele waarvan ik de naam niet eens kende. Nou, als ze geen eigen straat hebben, stelt het niks voor. Vind ik.

Schilderij van een kindje dat een puttertje doodknijpt

Volgens de tekst was het een hawk, havik dus. Klopt dat?

Ik houd toch eigenlijk stiekem meer van wat modernere kunst. Mesdag.
De meeste zalen in het museum zien er zo uit. Er hangt best veel. Ik was ook ruim drie uur zoet en had denk ik nog niet alles gezien

Ik kom toch ook weer op gekke plekken, waar dan nog wel een zielig schilderij hangt

Mummie van Horus bij de Egyptische afdeling

Deze gouden ketting van de nijlpaarden god (naam vergeten) wil ik wel hebben.

Toen was ik klaar met het museum en liep ik toch maar even heel brutaal gewoon het badhuis binnen

Drukte van belang. Misschien moet ik er morgen of zo tóch eens in. Het is alleen wel duur. een uurtje kost ook gewoon ruim €10. Ik ben denk ik al eerder klaar ermee.


En ook bij de eerste klas ingang maar naar binnen gestapt.

woensdag 12 november 2014

fietsen langs de Donau

Ik had dus nog steeds die fiets. Eerst besloot ik om gewoon naar de verste cache te fietsen die ik op mijn bewaarde lijstje had staan, maar dat was niet zo'n leuke route. Hier zag de weg er nog het leukst uit. Ineens zag ik dat als ik hier naar links zou gaan, ik bij de Donau uit zou komen, bij een brug. Aan de overkant liep een fietspad langs de Donau, wist ik. Dus dat deed ik. Ik besloot naarSzentendre te fietsen. Een dorpje 25 km buiten Boedapest in de Donaubocht.

Ik kwam ook weer op het Margita Sziged. Daar lagen nog een paar caches die ik niet kon laten liggen.


Jachthaventje

Ineens bleek ik in Oboeda te zijn. Boedapest bestaat namelijk niet uit Boeda en Pest maar ook nog uit Oboeda, dat betekent Oud Boeda en is dus eigenlijk het oudste deel van de stad.

Prachtige pleintjes

Tussen de flats...

Daarna reed ik een hele tijd door een oud industrieel gebied. Oud, maar nog volop in gebruik. Wie mij een beetje kent, weet dat ik dat prachtig vind.

Plotseling een stukje moderne bedrijvigheid. Hier zat Microsoft oa. In natuurlijk een standbeeld voor de Rubiccube. Meneer Rubic is een Hongaar

Dit is op dat zelfde bedrijven terrein

En dit tien meter verder


Het wordt steeds meer platteland
Ongeveer vijf kilometer voor Szentendre, sprak ik een andere fietser. Hij ging de andere kant op maar we zaten even op het zelfde bankje. Hij sprak goed Engels. Ik vroeg hem of hij wist of ik met mijn fiets in de trein mocht om terug te gaan naar Boedapest. Het was namelijk al drie uur en om vier uur wordt het zo'n beetje donker. Ja, dat mag. Alleen van vier tot zeven niet. Dan is het spitsuur en mag de fiets niet in de trein. Toch maar teruggegaan. Want de reis zelf is het doel....

Mooi allemaal he?
 Toen was ik om vier uur weer in Boedapest. (De terugweg gaat altijd sneller) Ik ging naar, dacht ik, het Volkenkundig Museum. Mijn Hongaars is niet zo goed. Het was het Folklore Museum. Het gebouw was prachtig. Verder was het nogal een verheerlijking van het Hongaarse landleven en de romantiek van de Roma. Nou....Dan mogen ze die eerst wel eens als mensen gaan behandelen. Maar goed. Toch grappig.
Mooie hal

Ja hoor, de eerste zaal die ik inloop...

Mooi trappenhuis

Was ik klaar met de tentoonstelling bekijken ziet de hal er ineens zó uit. Er kwam een of andere show voor juwelen. Ik moest er toch nog door, maar dat werd niet gewaardeerd.
Stap ik de deur uit, zie ik dit. Ook mooi bij nachtlicht.
Toen ik daarna in de spits naar huis fietste kwam ik ineens in een demonstratie terecht. Waar het voor was? Ik weet het niet. Niet tegen betalen voor internet, denk ik. Het was niet zo heel druk. Ik moest alleen wel precies dwars oversteken om naar mijn hotel te komen.  Klik hier voor een filmpje